X

مقالات ارتودنسی

تاریخ انتشار: چهارشنبه 18 آذر 1394

  درمان لثه

امتیاز: Article Rating
در بیماری پریودونتال لثه ها ورم کرده و قرمز پررنگ یا بنفش هستند، دهان بوی بدی می گیرد، لثه ها تحلیل می روند و دندانها لق می شوند. ممکن است لثه ها به طور خود به خود یا به هنگام مسواک زدن دچار خونریزی شوند یا از ناحیه بین لثه و دندان چرک خارج شود. کشیدن سیگار، بعضی از انواع بیماری ها مانند دیابت، بالارفتن سن و بعضی فاکتورهای دیگر مانند تغییرات هورمونی در زنان و دختران احتمال ابتلا به بیماری لثه را بیشتر می کنند. اگر فرد تحت استرس شدید باشد دفاع و ایمنی بدن در برابر بیماری پریودونتال ضعیفتر خواهد شد. بعضی از داروهای ضد افسردگی و داروهای مورد استفاده در بیماران قلبی به دلیل کم کردن بزاق بهداشت دهان را به مخاطره می-اندازند. بیماری هایی مانند ایدز و سرطان نیز برای سلامت لثه-ها خطرناکند. بعضی از افراد هم به صورت ژنتیکی به بیماری های لثه ای مستعدتر هستند.
چه کسانی بیشتر به بیماری پریودونتال مبتلا می-شوند؟
بیماری پریودونتال معمولا بعد از سن 30 سالگی پدید می آید و شیوع آن در مردان بیشتر از زنان است. در نوجوانان نیز بیشترالتهاب لثه را می توان یافت و کمتر به التهاب و تحلیل استخوان دچار می شوند .به طور کلی در هر فردی که پلاک و جرم برروی دندان باقی بماند احتمال ایجاد این بیماری وجود دارد.

چه باید بکنید تا از ایجاد این بیماری جلوگیری شود؟

تعدادی از نکاتی که باید رعایت کنید عبارتند از:

1- دو بار در روز با یک خمیر دندان حاوی فلوراید هر بار به مدت 4 دقیقه مسواک بزنید.
2- هر روز از نخ دندان استفاده کنید.
3- به طور روتین برای چکاپ و جرم گیری به دندانپزشک مراجعه کنید.
4- از رژیم غذایی درست و متوازنی پیروی کنید.
5- از دخانیات دوری کنید.

چطور متوجه شوید که آیا به بیماری لثه مبتلا هستید یا خیر؟

متاسفانه این بیماری تا به مراحل پیشرفته نرسیده باشد ممکن است علامت خاصی نداشته باشد.بعضی از علائم عبارتند از:
1- اگر از دهان شما به طور پیوسته بوی بدی به مشام می رسد.
2- اگر لثه های قرمز و ورم کرده دارید.
3- اگر لثه های شما دردناکند و بی دلیل خونریزی می کنند.
4- اگر به هنگام جویدن درد احساس می کنید.
5- اگر دندان هایتان لق شده اند.
6- اگر دندان هایتان به سرما وگرما حساس شده اند.
درمان بیماری پریودونتال به چه صورت است؟
هدف اصلی درمان از بین بردن عفونت است. بسته به شدت و وسعت بیماری نوع و تعداد درمان ها ممکن است متفاوت باشند. ولی در هر صورت نوع درمان هر چه که باشد به مراقبت و رعایت کامل بهداشت دهان توسط بیمار در منزل نیاز دارد. گاهی اوقات ترک دخانیات ضروری است.
• پاکسازی عمقی لثه (شامل جرم گیری و تسطیح سطح ریشه): دندانپزشک از دستگاه جرم گیری برای دندان های سالم و از قلم های جرم گیری دستی برای دندان های روکش شده و قسمت های ترمیم شده دندان استفاده می کند و جرم های بالا و زیر لثه را به طور کامل از روی دندان ها پاک می کند. با تسطیح سطح ریشه قسمت های زبر و خشنی که در سطح ریشه وجود دارند و باعث تجمع جرم و پلاک می شوند و باکتری هایی که برروی ریشه چسبیده اند برداشته می شوند که این عمل بیماری را درمان می کند. برخلاف تصور عموم جرم گیری اگر توسط دندانپزشک یا بهداشتکار آگاه و با تجربه انجام شود به مینای دندان هیچ گونه آسیبی وارد نمی شود.
• دارو درمانی: ممکن است دندانپزشک همراه با درمان جرم گیری بعضی از داروهای خاص را
نیز برای بیمار تجویز کند. البته بسته به شدت بیماری و نظر دندانپزشک ممکن است جراحی لثه نیز ضروری شود.
بعضی از داروهایی که توسط دندانپزشک تجویز می شوند عبارتند از:
1- دهانشویه های ضد میکروبی: که اغلب حاوی کلرهگزیدین هستند برای از بین بردن باکتری ها بعد از جرم گیری و جراحی تجویز می شوند.
2- ژل های آنتی بیوتیک و قرص های زیر لثه ای حاوی آنتی بیوتیک که برای از بین بردن باکتری ها و کاهش عمق پاکت لثه ای به کار برده می شوند.

• درمان جراحی: اگر با جرمگیری و دارودرمانی بیماری درمان نشود جراحی الزامی می شود. جراح با برش و کنار زدن لثه جرم های عمقی را از روی ریشه پاک می کند. ممکن است پیوند استخوان و لثه نیز برای جبران استخوان و لثه از بین رفته لازم شود.


اشتراک گذاری
ثبت امتیاز
نظرات
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.
ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

وب سایت